De wetenschap van Conscientiologie:
een beknopte introductie
Conscientiologie (bewustzijnsleer) is de wetenschap die het bewustzijn (populair ook bekend als onder andere intelligentie, ziel, geest, ego) bestudeert, daarbij rekening houdend met al haar attributen, fenomenen, opeenvolgende levens en manifestaties, zowel binnen als buiten het fysieke lichaam.
Conscientiologie onderscheidt zich van conventionele wetenschappen doordat haar wetenschappelijke fundering gebaseerd is op een nieuw, geavanceerder filosofisch paradigma. Terwijl conventionele wetenschappen gebaseerd zijn op het Cartesiaans-Newtoniaans model, die de realiteit als unidimensioneel beschouwt (alleen fysiek), is conscientiologie daarentegen gebaseerd op het bewustzijnsparadigma die realiteit als multidimensioneel beschouwt.
Conventionele wetenschappen benaderen het bewustzijn alsof het een bijproduct van het fysieke brein is en zijn beperkt tot materialistische methodologieën om haar onderzoek te leiden. Vanuit een multidimensioneel standpunt is deze materialistische benadering die door de heersende stromingen binnen de wetenschap wordt aangenomen inadequaat bij het bestuderen van het bewustzijn, aangezien het één van haar fundamentele principes buiten beschouwing laat, namelijk dat de ware aard van het bewustzijn zich ver buiten de grenzen van het fysieke bereik uitstrekt.
De moderne technologie is nog steeds niet verfijnd genoeg om de meer subtiele dimensies waarbinnen het bewustzijn zich kan manifesteren, te detecteren, analyseren, en bestuderen. Dientengevolge is één van de belangrijkste uitgangspunten van conscientiologie het participerend onderzoek. Met andere woorden, het vereist dat de onderzoeker zowel wetenschapper als het te bestuderen object is, daarbij gebruikmakend van zijn/haar dagelijkse ervaringen - zowel binnen als buiten het lichaam - als laboratorium experimenten.
Voor haar wetenschappelijk onderzoek in de niet-fysieke dimensies, vertrouwt conscientiologie op de capaciteit waarover ieder menselijk wezen beschikt om zijn/haar fysieke lichaam met een helder bewustzijn te verlaten. De buitenlichamelijke ervaring is dan ook het belangrijkste onderzoeksmiddel van degene die bewustzijnsleer bestudeert. Het geeft toegang tot de niet-fysieke dimensie en biedt de mogelijkheid conclusies te trekken over zijn/haar multidimensionale aard.
Gebaseerd op het onderzoek van vele bewuste uittreders uit alle hoeken van de wereld is het mogelijk geweest op een paar fundamentele principes uit te komen die de fundering van conscientiologie vormen. Die principes zorgen voor een groter begrip van het bewustzijn en het volledige bereik van haar manifestaties. Het eerste principe is dat het bewustzijn multidimensioneel is, dat wil zeggen, zij is in staat zich in verschillende dimensies te manifesteren. Om dat te kunnen doen maakt het bewustzijn gebruik van verscheidene voertuigen (het multivoertuig principe), elk van hen zodanig ontworpen om zich in haar specifieke dimensie te manifesteren: het bewustzijn gebruikt het fysieke lichaam om zich in de fysieke dimensie te manifesteren, de psychosoma om zich in de niet-fysieke dimensie te manifesteren en de mentalsoma om zich in de mentale dimensie te manifesteren.
Een ander principe van conscientiologie is dat het bewustzijn multi-existentieel is. Gebaseerd op het feit dat het bewustzijn niet het fysieke lichaam is, heeft het bestaan voor de fysieke geboorte en zal het continueren te bestaan na de fysieke dood. Het bewustzijn wordt in feite in staat gesteld te evolueren door de opgedane ervaringen in opeenvolgende periodes in de fysieke en niet-fysieke dimensies.
Conscientiologie heeft ook betrekking op het proces van bewustzijnsevolutie aangezien dit het meest gemeenschappelijke kenmerk van alle levende dingen lijkt te zijn. Alle bewustzijnsvormen hebben de neiging complexer, verfijnder te worden ofwel te evolueren. Als zodanig introduceert conscientiologie een fundamentele schaal van evolutie die de meest eenvoudige uitdrukkingen van bewust leven omvat tot aan het meest geëvolueerde type van bewustzijn, nog steeds seriële existenties ondergaand, de serenissimus. Zij identificeert en bestudeert niet alleen de verschillende niveaus op deze schaal, maar biedt ook het gemotiveerde bewustzijn strategieën en technieken aan om efficiënter het volgende plateau binnen de evolutie te bereiken.
Conscientiologie richt zich ook op het concept van kosmo-ethiek, of specifieker, het geheel van universele wetten die de manifestatie van het bewustzijn in al haar dimensies bepaalt. Kosmo-ethiek is niet gebaseerd op principes van sociale moraal, conventies, wetten en labels. Dit is van primair belang om de bewustzijnsonderzoeker basisrichtlijnen te verschaffen voor zijn/haar manifestaties.
Eén van de doelen van conscientiologie is om logische en praktische antwoorden op de fundamentele vragen over het leven - Wie zijn wij?, Waar komen we vandaan?, Wat doen we hier?, Waar gaan we heen? - te bieden met als doel onze realiteit als bewustzijn in evolutie te verduidelijken en ons in staat te stellen om met meer helderheid en efficiëntie vooruitgang te boeken in ons evolutionaire proces.
Conscientiologie als wetenschap is in 1986 geïntroduceerd door Dr. Waldo Vieira, MD, een vermaard Braziliaans bewustzijnsonderzoeker. Vieira heeft conscientiologie officieel aan het openbare publiek en de wetenschappelijke gemeenschap gepresenteerd als een nieuwe wetenschap in zijn verhandeling ‘Projectiology: a Panorama of the Experiences of the Consciousness outside the Human Body’. Later heeft Vieira de grondbeginselen voor de wetenschap van conscientiologie gepubliceerd in zijn tweede verhandeling: ‘700 Experiments of Conscientiology’ (1994).
|
